Karolin Fişekçi matruşka bebekler gibi...
Karolin Fişekçi. Matruşka bebekler gibi…Açtıkça içinden başka bir kadın çıkıyor. An an başka bir ruh, başka bir kalp, başka bir akıl; hatta başka bir beden oluyor. Mesela fotoğraflarını çekmeye başladığımızda diyorum ki içimden; nasıl yani? Karolin Fişekçi buysa demin şu kapıdan giren kadın kimdi? Bi şey söylüyor. Vaay diyorum! Ne kadar zeki! Hatta anasının gözü. Adamı suya götürür susuz getirir bu! Başka bir şey söylüyor. “Yok artık!" diyorum. Geçekten bu kadar saf olabilir mi? Hayatı yeni öğrenmeye başlamış bir çocuk gibi! Bi an geliyor "ne kadar güçlü" diyorsunuz...Derisi sanki, hiç çizilmesi mümkün olmayan sağlam bir kayış gibi, bi an geliyor... eliniz kabuk bağlamış bir yaraya değiyor sanki. Hani dokunsan kanayacak gibi... Şaşırtıyor...! Güzeell…sevdim! Çünkü şaşırmayı seviyorum.. Çünkü çoğumuz dümdüz. Çünkü çoğumuz aynı. Bakın o öyle değil işte! Dik yokuşları da var, insanı hiç yormayan hatta...
Yorumlar
Yorum Gönder
hoşgeldiniz