5 Nisan 2013 Cuma

Kral mı büyük, biz mi küçüğüz!?

Elimde bi kitap var, içinde bi cümlenin altını çizdim dün.
Diyor ki o cümlede "Kralın güçlü olduğunu nereden anlarız? Etrafındaki insanların yere kapanmasından ve korkularından. Kralı güçlü gösteren şey, kralın değil etrafındakilerin davranışlarıdır aslında!"
Bu cümleyi evimin duvarına yazmak istiyorum.
BAşımı her kaldırdığımda görebileceğim bi yere, kocaman harflerle...
Kazınsın aklıma, işlesin ruhuma...hiç unutmayayım istiyorum!

En son ne zaman bi cümleden böyle etkilendiğimi ise hiç hatırlamıyorum.
Birini, bi durumu, bi olguyu, ne bileyim...bi "şeyi" işte, büyük yapan çoğu zaman biziz aslında. Bizim ona karşı tutumumuz.

Bi adamın karşısında ceketini ilikleyen birilerini gördüğümüzde, o adamı "büyük" sanıyoruz sahiden de!(?)
Birileri bi adamdan korkunca O'nun korkulacak bi adam olduğuna inanmaya başlıyoruz hemen.
Şartlı refleks gibi, hiç sorgulamadan teslim oluyoruz...
Etrafımız bunlarla örülü resmen,
birilerinin karşısında it gibi titreyenlerden.
eğilenlerden,
kırk büklüm biat edenlerden geçilmiyor ortalık.

Bize her boku öğretiyorlar da en çok ihtiyacımız olan şeyi, hep eksik bırakıyorlar sanki
özgüven denen mereti, bi de cesareti!
Cahil cesaretinden ve içi boş bi özgüven duygusundan bahsetmiyorum tabi.
Bilinçli bi cesaretten ve  gerekçeli bi güven duygusundan bahsediyorum.

İnsan kendisine sormalı bazen.
Bu karşımdaki insan gerçekten büyük mü yoksa onu gözünde büyüten ben miyim? diye.

Sahi,
En son ne zaman kendini savunmak için birine esaslı bi kafa tuttun?
En son ne zaman kendi haklarını korumak için bi masaya yumruğunu vurdun?
Hatırlıyor musun???

Kaldı ki Peygamberleri bile Peygamber yapan, onlara inanların varlığı değil midir?
Tek bir tane inananı arkasından gideni olmasa, O'nun Peygamber olduğunu nerden bilecektik!?
Hiç!

5 yorum:

  1. Uzun zamandir okumayi bekledigim bir yazi, kralmi buyuk ...

    YanıtlaSil
  2. Çook teşekkür ederim...yazmaktan çok mutlu olduğum bi yazı oldu benim de!

    YanıtlaSil
  3. İnsan kendisine sormalı bazen.
    Bu karşımdaki insan gerçekten büyük mü yoksa onu gözünde büyüten ben miyim? diye.

    Bayıldım bu cümleye. Bu cümledeki insan kelimesini kendi adıma bu olay/durum olarak değiştirince benim de evimde her yee asıp kendime hatırlatmak istediğim bir yazı halini alıyor. Çoğu kez hayatımızda sorun olarak gördüğümüz şeyin kendisi sorun değil, bizim onu öyle görmemiz sorun. Bunu hatırlattı bana. Çok teşekkürler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Galiba bu yazıyı bana da hatırlattığınız için, asıl ben teşekkür etmeliyim şu an! :) Yazmaktan en zevk aldığım yazılarımdan biriydi. Yazarken hissettiklerimi çok net hatırlıyorum da, yazının varlığını unutmuşum resmen! Güzel bir tazelenme oldu! ;)

      Sil
    2. Şahane o zaman! Benim de tüm yazılarınız içinde, ki buradaki hepsini okudum, ki bloğu yeni keşfettiğim için bunların hepsi son 1 haftada oluyor:) , benim de en bayılığım yazılardan biriydi bu.
      İyi ki yazmışsınız, iyi ki okumuşum o zaman. Okuyunca bir arkadaşıma maille linkini göndermiştim, o da bayılmış.

      Sil

hoşgeldiniz

Sabır neydi?

Yaklaşık iki buçuk ay önce bir sabah koşma sevdasıyla uyandım. Rüya görmüş gibi... Blogumu düzenli okuyanlar Hatun'umun da hayatıma bö...